Að loknu Evrópumóti garpa 2016
Þegar komið er inn í búningsklefa á svona risamóti mætri manni þungur ilmur sem er sambland af gufu, lykt af blautum mannslíkama, seiðandi ilmi af hárgeli syncrosundfólksins, beiskri lykt af kælikremi og krefjandi þef af hitakremi. Eins og gefur að skilja kemst maður í ákveðið ástand í hvert sinn sem maður á leið í gegnum klefana og þar að auki er hávaðinn yfir öllum mörkum, en samt svo viðeigandi og þægilegur – eitthvað sem á svo vel við, fólk að tala, fagna, gráta eða hlægja allt í bland.
Í lauginni er troðið, samt fer fjöldinn oní aldrei yfir leyfileg mörk í upphitun, sjálfboðaliðarnir eru allsstaðar, vinalegir og hjálplegir og leggja sig fram um að öllum líði sem best..png?proc=100x100)






.png?proc=100x100)

